Medycyna (el)

Antiaging: zawsze młodzi, zawsze piękni, zawsze...

Utworzono: niedziela, 14, luty 2010 Justyna Hofman-Wiśniewska

 

Medycyna estetyczna to jedna z najnowszych dziedzin medycyny; na razie umiejętność, nie specjalizacja, ale...


Medycyna estetyczna ma na celu tworzenie i odtwarzanie równowagi psychofizycznej człowieka. Mówiąc prościej: pomaga tym, którzy ze swoim wyglądem czują się źle. Jest to medycyna jakości życia, a jej zabiegom poddają się ludzie zdrowi, często jednak z chorą duszą.


Z dr. med. Andrzejem Ignaciukiem, twórcą Podyplomowej Szkoły Medycyny Estetycznej i Poradni Medycyny Estetycznej w Warszawie rozmawia Justyna Hofman-Wiśniewska.

Czytaj więcej...

Antyrakowe działanie miodu

Utworzono: niedziela, 30, marzec 2014 Justyna Hofman-Wiśniewska
 
Z prof. Marią Borawską, kierownikiem Zakładu Bromatologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku rozmawia Justyna Hofman-Wiśniewska


M.Borawska

 

- Wiemy, że naturalne produkty pszczele są zdrowe. Lekarze na ten temat rzadko się wypowiadają, podobnie inni specjaliści związani z klinikami i ośrodkami akademickimi. Nie wypada, bo to tylko np. miód?
 

- Miód pszczeli kojarzy się nam przede wszystkim ze słodkim produktem spożywczym i „lekiem” z babcinej apteki, odnośnie którego opublikowane badania naukowe dotyczące jego oddziaływania na organizm dla większości  są nieznane.
 

- Co jest więc takiego w miodzie, że Pani jako farmakolog i bromatolog związany z wyższą uczelnią zajmuje się nim  od lat?
 

- Miody pszczele zafascynowały mnie już w liceum, kiedy będąc na wakacjach u cioci znalazłam w spiżarni słoik miodu, do którego wpadła polna mysz. Oczywiście była ona już nieżywa, ale świetnie zakonserwowana. Nasze badania przeprowadzone w Zakładzie Bromatologii AMB już w latach 90. potwierdziły niezwykłe właściwości bakterio- i grzybobójcze naturalnych miodów pszczelich, lepsze niż antybiotyków. Naturalne produkty pszczele posiadają wiele walorów leczniczych, pod warunkiem, że są dobrej jakości i pochodzą z sprawdzonych źródeł oraz określonych obszarów ich pozyskiwania.
 

- Jakie miody są dla naszego zdrowia najkorzystniejsze, jeśli chodzi o ich działanie profilaktyczne czy lecznicze?
 

- Na to nie ma jednoznacznej odpowiedzi, bo aktywność lecznicza nawet tych samych odmian miodów pszczelich może być różna w zależności od kondycji zdrowotnej pszczół, warunków klimatycznych w roku ich pozyskiwania, stanu pożytków pszczelich i towarzyszących im krzewom oraz drzewom.
 

Miody pszczele, propolis, czy pierzga pochodzące z terenów Podlasia, gdzie rosną topole (osika) i  brzozy brodawkowate, posiadają w swoim składzie takie flawonoidy jak chryzyna, ester fenetylowy kwasu kawowego, czy tricetyna - o silnym działaniu przeciwnowotworowym. Wobec tego nie wycinajmy bezmyślnie topoli, bo żywy jeszcze przed II wojną światową przesąd w północno-wschodniej Polsce, że wyrwana osika zwiastuje wkrótce śmierć, ma jak widać powiązanie z obecnymi badaniami naukowymi. Poza tym, stosowane produkty pszczele muszą być wolne od zanieczyszczeń (np. toksycznych pierwiastków).
 

Z naszych 13-letnich badań miodów pszczelich, zgłaszanych do konkursu na najlepszy miód podczas Podlaskiej Biesiady Miodowej,  wynika, że z regionu Podlasia najbardziej aktywne są miody gryczane. Zawierają one najwięcej polifenoli, wykazują najwyższe właściwości antyoksydacyjne; dobre pod tym względem są też niektóre miody spadziowe.
 

- Czy prawdą jest, że miód ma działanie antyrakowe?
 

- Badania naukowe wykazały, że efekt przeciwnowotworowy miodu pszczelego może wynikać z jego oddziaływania na wiele szlaków sygnałowych komórek, takich jak indukowana apoptoza, działanie antyproliferacyjne, przeciwzapalne i antymutagenne. Miód moduluje także układ immunologiczny, dzięki czemu może naturalnie wspomagać odporność organizmu. Jednak wciąż wiele pytań pozostaje bez odpowiedzi, dlaczego cukier jest niekorzystny, a miód, w którym głównym składnikiem jest także cukier, ma właściwości antyrakotwórcze.
 

- W jakiego typu nowotworach lecznicze działanie miodu jest potwierdzone naukowo?
 

- Elawdan i El-Drieny (2000), jako pierwsi sprawdzali możliwość hamowania przez miód pszczeli rozwoju ośmiu typów hodowli tkankowych nowotworów złośliwych, a mianowicie glejaka 4S-9L, nowotworu wątroby HTC, włókniakomięsaka RT1, nowotworu piersi MCF-7, białaczki K-562 i HL-60 oraz nowotworu płuc COR-L23.  Okazało się, że miód pszczeli hamował rozwój wszystkich badanych hodowli tkankowych. Badania Yaacob i wsp. (2013) wykazały, że miód Tualang posiada znaczącą aktywność przeciwnowotworową wobec linii komórkowej raka piersi MCF-7 i MDAMB-231 porównywalne z działaniem tamoksifenu – leku stosowanego w terapii wczesnego stadium raka piersi. Swellam i wsp. (2003) wszczepiali myszom do jamy otrzewnowej komórki raka pęcherza moczowego MBT-2 i podawali miód w postaci wodnych roztworów do jamy otrzewnowej lub doustnie i uzyskali obniżenie objętości masy nowotworowej w granicach 51 - 68%. Natomiast Fernandez-Cabezudo i wsp. (2013) wykazali, że podawanie dożylne 50% roztworu miodu manuka myszom z wszczepionym czerniakiem (B16.F1) spowodowało zahamowanie wzrostu guza o 33%. Podobnych badań w literaturze naukowej dotyczących miodu pszczelego, jako potencjalnego naturalnego środka przeciwnowotworowego, ukazuje się obecnie coraz więcej.
 

- Glejaki mózgu to grupa nowotworów centralnego układu nerwowego. Jest ich wiele rodzajów. Stanowią ok. 50% wszystkich nowotworów mózgu. 5 lat przeżywa tylko 14% chorych. Pani ze swoim zespołem zajmuje się działaniem naturalnych produktów pszczelich w terapii glejaków….
 

- Generalnym celem naszych badań finansowanych z grantu NCN była odpowiedź na pytanie, czy naturalne produkty pszczele spożywane przez pacjentów z glejakami mózgu mogą wpływać na efekty ich terapii?  Ocenialiśmy wpływ naturalnych produktów pszczelich: miodów, propolisu, mleczka pszczelego oraz pierzgi na linie komórkowe: glejaka wielopostaciowego (U87MG) i zdrowych komórek astrogleju (SVGp12). W badaniach wykorzystano także nowotworową linię komórkową diffuse astrocytoma (DASC) wyizolowaną laboratoryjnie z tkanki guza mózgu pochodzenia glejowego (o stopniu złośliwości G2) pozyskanej śródoperacyjnie od pacjenta. Poza tym, przeanalizowano możliwość występowania interakcji w/w produktów naturalnych z lekiem stosowanym w terapii glejaka – temozolomidem; czego dotychczas nie przebadano.
 

Spośród badanych produktów, ocenionych in vitro, najwyższą aktywnością cytotoksyczną i hamującą syntezę DNA w komórkach glejaka wielopostaciowego oraz właściwościami antymetastatycznymi charakteryzował się ekstrakt etanolowy z propolisu i naturalne miody pszczele; szczególnie gryczany i wielokwiatowy ciemny.
W trakcie badań zaobserwowano synergizm działania produktów pszczelich w połączeniu z temozolomidem względem komórek glioblastoma multiforme, ale jednocześnie wykazano efekt cytotoksyczny względem zdrowych komórek astrogleju. Zahamowanie proliferacji linii komórek pochodzących od pacjenta uzyskano jedynie po zastosowaniu ekstraktu etanolowego z propolisu, natomiast wyciągi z pierzgi, mleczka i miodu wrzosowego nie wykazywały takiego efektu. Należy stwierdzić, że komórki linii U87MG były bardziej wrażliwe na działanie produktów pszczelich niż komórki pozyskane śródoperacyjnie z guza diffuse astrocytoma.
 

Mleczko pszczele ze względu na stwierdzoną aktywność cytotoksyczną w stosunku do komórek glioblastoma multiforme oraz brak efektu toksycznego na zdrowe komórki astrogleju może być zalecane jako naturalny środek w profilaktyce guzów mózgu pochodzenia glejowego.

Przeprowadzone badania wskazują  na możliwość wykorzystania badanych produktów pszczelich w procesie leczenia chorych z glejakiem mózgu, ale należy w trakcie terapii temozolomidem zachować ostrożność w stosowaniu suplementów diety zawierających te składniki.
 

- Jak przebiega taka terapia?

-
Niestety nie jest ona dotychczas stosowana. Wiemy doskonale, że wyniki badań na liniach komórkowych, czy nawet na zwierzętach laboratoryjnych nie muszą sprawdzić się w odniesieniu do ludzi. Potrzebne są badania kliniczne, aby potwierdzić wykazane przez nas oddziaływanie produktów pszczelich w terapii przeciwnowotworowej. Dopiero teraz zamierzamy razem z zespołem  prof. Z. Mariaka z Kliniki Neurochirurgii UMB  włączyć przebadane przez nas  produkty pszczele do terapii pacjentów z glejakami mózgu.

- Dziękuję za rozmowę.

 

 

 

Arytmia bywa tańcem śmierci

Utworzono: piątek, 23, lipiec 2010 Justyna Hofman-Wiśniewska

Dzisiejsza medycyna dysponuje jednak metodami, które ten złowrogi taniec mogą przerwać. Jedną z najskuteczniejszych jest ablacja przezskórna.


Z prof. Franciszkiem Walczakiem, kierownikiem Kliniki Zaburzeń Rytmu Serca w Instytucie Kardiologii w Aninie rozmawia Justyna Hofman-Wiśniewska

Czytaj więcej...

CAM - terapie alternatywne

Utworzono: niedziela, 28, październik 2012 Jacek Czelej

>

>

>Niniejszy tekst jest próbą przybliżenia zagadnień związanych z terapią, w której stosuje się preparaty naturalnego pochodzenia.

>Wykorzystując w pełni dokonania współczesnej medycyny, warto posiąść wiedzę i umiejętność posługiwania się bezpiecznymi i przyjaznymi dla naszych organizmów preparatami naturalnego pochodzenia, uzupełniającymi czy alternatywnymi (CAM – medycyna alternatywna i komplementarna). W tym celu warto sięgać m. in. po preparaty ziołowe i pochodne, a także po leki homeopatyczne, suplementy diety czy też po tzw. produkty medyczne (o ile są to preparaty naturalnego pochodzenia).

>Warto pamiętać, że szczególnie w pediatrii podstawowym założeniem powinna być terapia wykorzystująca bezpieczne preparaty. Takimi są właśnie preparaty naturalnego pochodzenia, a więc ziołowe i homeopatyczne. Leki ziołowe i homeopatyczne są integralną częścią grupy preparatów OTC, dostępnych bez recepty.

>

>Medycyna jest jedna, jest nauką obejmującą w sposób całościowy wiedzę w zakresie zdrowia i chorób człowieka. Jej nadrzędnym celem powinno być dobro pacjenta a wiodącym hasłem i przesłaniem - „po pierwsze nie szkodzić”.

>Medycyna w bardzo szerokim pojęciu powinna przekuwać tę wiedzę w efektywne i różnorodne sposoby terapeutyczne i techniki medyczne wykorzystujące wszelkie dostępne źródła. Leki (i terapie) z zakresu CAM są ciekawym i wartościowym uzupełnieniem współczesnej medycyny, gdyż są produkowane z surowców będących w naszym naturalnym otoczeniu. A więc są przyjazne i dobrze tolerowane przez organizm. Zazwyczaj są to preparaty bezpieczne, co ma olbrzymie znaczenie np. w praktyce pediatrycznej. Następnym ich wyróżnikiem jest cena - zazwyczaj są to leki i preparaty tanie. Bardzo często są to preparaty popularne i łatwo dostępne, zwykle bez recepty, z grupy preparatów OTC.

>

>Sztuczne podziały i animozje, które występują w każdej dziedzinie, niestety dotyczą także medycyny. Polegają one na tym, że kreowane są opinie, iż ktoś jest „lepszy”, bo stosuje wyłącznie np. aspirynę, a ktoś jest „gorszy”, bo oprócz wiedzy na temat możliwości zastosowań tego leku, potrafi wykorzystywać także np. tinc. hyperici - lek ziołowy produkowany z dziurawca. Takie sztuczne podziały, ze względu na dobro pacjenta, które powinno być zawsze nadrzędnym hasłem przyświecającym każdemu lekarzowi w jego codziennej praktyce, nie mają sensu i nie powinny mieć miejsca.

>Niestety te sztuczne podziały, wręcz wojny o rynek leków mają najczęściej podłoże materialne. Wydaje się, że właśnie dla dobra pacjentów, dla lepszej efektywności leczenia, bezpieczeństwa terapii, dla zmniejszania rosnących kosztów warto starać się te podziały niwelować. Być może ta informacja w jakimś stopniu się do tego przyczyni….


Leki naturalne


>Nasze społeczeństwo od pokoleń ma duże zaufanie do ziół, a także wiedzę dotyczącą stosowania preparatów ziołowych. W naszych apteczkach domowych - niezależnie od tego czy mieszkamy na wsi czy w mieście - posiadamy większy czy mniejszy wybór preparatów ziołowych. Szczególnie na wsi są jeszcze ludzie, którzy nie tylko mają wiedzę z zakresu leczenia ziołami, ale także potrafią zbierać zioła i przygotowywać z nich leki na własny użytek.

>Leki homeopatyczne są nieco mniej znane, ale ponieważ np. homeopatyczne leki złożone są dostępne prawie w każdej aptece, warto po nie sięgać i wykorzystywać w banalnych przypadkach chorobowych. Jednak ażeby dana terapia była skuteczna, powinniśmy posiadać chociażby minimalną wiedzę na jej temat.

>

>Homeopatia powstała w Niemczech w 1796 roku a jej twórcą był Dr Chrystian Samuel Hahnemann (1755 – 1843). Ta ciekawa, w wielu przypadkach skuteczna i bezpieczna, metoda terapeutyczna znana jest od ponad 200 lat (w naszym kraju - od ponad 100 lat), a wykorzystywana w 80 krajach świata przez ponad 500 milionów ludzi.

>Warto też wiedzieć, że w samej UE stosuje ją ponad 100 milionów ludzi. Spory procent z nich to dzieci. W niektórych krajach np. we Francji czy w Szwajcarii oraz w Anglii leki homeopatyczne są na listach leków refundowanych.

>Terapia w oparciu o preparaty naturalnego pochodzenia jest możliwa w zakresie banalnych stanów chorobowych i dobrze, że nasze społeczeństwo posiada taką możliwość samoleczenia.

>Terapia poważniejszych chorób w oparciu o CAM jest także możliwa, ale w przypadkach poważniejszych stanów chorobowych zawsze powinny być one konsultowane z lekarzem, który ma odpowiednią wiedzę i powinien taką terapią kierować.


>

>Czym jest homeopatia?


>

>Homeopatia jest terapią traktującą organizm w sposób indywidualny i całościowy, czyli jest to podejście w pełni holistyczne. Jej celem jest utrzymanie lub przywrócenie zdrowia poprzez pobudzenie naturalnych mechanizmów obronnych naszego organizmu.

Terapia ta wykorzystuje jako środki lecznicze substancje naturalnego pochodzenia, które w postaci skoncentrowanej u osoby zdrowej mogą wywołać objawy podobne do objawów występujących w przebiegu określonych chorób. Inaczej, skoncentrowana substancja zdolna wywołać określone objawy u osoby zdrowej, użyta w małych i bezpiecznych dawkach (wysokie czy b. wysokie rozcieńczenia) może zwalczyć podobne objawy chorobowe u osoby chorej. Np. kawa pita w dużych ilościach wprowadza w stan podniecenia, pobudzenia, podenerwowania, wywołuje bezsenność, uzależnienie. Lek sporządzony z kawy o nazwie Coffea cruda, może uspokajać osoby nerwowe i ułatwiać im zasypianie. Poszukiwanie tych podobieństw i zależności leży u podstawy diagnozy i terapii homeopatycznej.

>
Leki homeopatyczne są bezpieczne, nie mają skutków ubocznych, ani toksycznych, nie można ich przedawkować. Można nimi leczyć pacjentów w każdym wieku, a dzieci od momentu urodzenia. Ze względu na zawartość etanolu w niektórych lekach homeopatycznych (który jest nośnikiem substancji czynnych leków a także konserwuje czynne substancje ziołowe), w praktyce pediatrycznej zalecane jest rozcieńczanie dawki leku w niewielkiej ilości wody. Przyjmuje się, że u dzieci poniżej 10. roku życia podaje się tyle kropli leku na wodę (np. na 1 łyżeczkę), ile dziecko ma lat, plus 1 – 2 krople więcej.


W przypadku kobiet w ciąży, nawet w przypadku tak bezpiecznych leków, jak homeopatyczne, rozsądnie jest prosić w tej sprawie o konsultację lekarza prowadzącego ciążę. Warto też wyjaśnić przy okazji jedną kwestię. Na wielu ulotkach informacyjnych homeopatycznych leków złożonych producenci piszą, że „dany specyfik nie jest zalecany w ciąży”. Należy ten opis (wykorzystywany często przez przeciwników terapii homeopatycznej) tłumaczyć nie tym, że dany lek jest niebezpieczny w ciąży, ale tym, że nie ma on badań klinicznych potwierdzających jego bezpieczeństwo w ciąży. Dlaczego tak jest? Przyczyna jest bardzo prozaiczna. Badania kliniczne w dzisiejszych czasach są bardzo kosztowne i nie wszystkich producentów leków jest na nie stać.

Najbardziej popularnymi lekami homeopatycznymi z czytelnymi dla pacjenta wskazaniami są kompleksy homeopatyczne. Z reguły zawierają w swoim składzie kilka, a czasami kilkanaście składników o oddziaływaniu synergistycznym. Są to leki o szerokim spektrum działania. Dla przykładu, popularny lek kompleksowy Sinusit-Pascoe zawiera 4 składniki, dzięki czemu ma nie tylko szerokie spektrum działania, ale także bardzo dobre walory terapeutyczne i zastosowanie od kataru, kataru ropnego, alergicznego do zaostrzeń i przewlekłych stanów zapalnych zatok włącznie.


>

>Homeopatia a fitoterapia


>

>Większość leków homeopatycznych jest pochodzenia roślinnego, ale także mineralnego i odzwierzęcego. W terapii homeopatycznej stosuje się mikrodawki substancji czynnych w lekach, które są w specjalny sposób przygotowywane. Każda seria leków homeopatycznych jest badana.

Leki homeopatyczne występują we wszystkich znanych postaciach farmaceutycznych.

>W fitoterapii stosuje się z kolei wyciągi roślinne w postaci naparów, nalewek, roślin wysuszonych i sproszkowanych, w postaci granulatów i tabletek.

Leki fitoterapeutyczne bywają bardzo skoncentrowane i wskutek tego mogą mieć silne działanie i wywoływać reakcje alergiczne. Leki homeopatyczne, w których stężenie substancji leczniczej jest minimalne, nie mają właściwości alergizujących.

>Leki homeopatyczne bowiem działają bodźcowo i przestrajają organizm, natomiast fitoterapeutyczne mają działanie wymuszające i ukierunkowane.

>

>Ideałem jest przyjmowanie leków homeopatycznych minimum ½ godz., przed ew. 1 godz., po posiłku. Jest to związane z tym, że leki homeopatyczne wchłaniają się przez błony śluzowe jamy ustnej, więc nie należy zakłócać tego procesu jedzeniem. Po umyciu zębów pastą też lepiej jest odczekać ½ godz., zanim zażyjemy lek homeopatyczny.


>

>Człowiek i jego homeostaza


>Człowiek stanowi całość składającą się z ciała, sfery fizycznej i duchowej.

>Jeżeli w tych trzech sferach występuje równowaga i nie ma zakłóceń – człowiek jest zdrowy, jego siła witalna (energia życiowa) utrzymuje ład i harmonię w całym organizmie.

Choroba jest wynikiem zakłóceń równowagi i osłabienia siły witalnej, osłabiony układ odpornościowy nie podejmuje właściwej walki z chorobą, organizm choruje.
Zadaniem terapii homeopatycznej jest mobilizowanie mechanizmów obronnych i odpornościowych organizmu do walki z chorobą.

>

Natura wyposażyła nas w świetnie działający system obronny. Kiedy ten system zawodzi, wirusy czy bakterie atakują organizm, doprowadzając do rozwoju stanu chorobowego.
Warunkiem uzyskania skutecznego efektu terapeutycznego jest odwracalność (jeżeli jest to możliwe) zmian chorobowych, a można to osiągnąć pod warunkiem podania właściwego leku (leków) homeopatycznego. Jednak aby uzyskać właściwy efekt terapeutyczny, lekarz homeopata musi poznać dogłębnie pacjenta, jego reakcje, osobowość, otoczenie – wtedy ma szanse, aby przy pomocy terapii homeopatycznej przywrócić równowagę w jego organizmie - zarówno w aspekcie psychicznym, mentalnym, jak i fizycznym.

Dlatego też terapia homeopatyczna jest dużo trudniejsza od tradycyjnej (wymaga opanowania olbrzymiego materiału i stanowi duże wyzwanie intelektualne dla lekarza, czemu nie każdy jest w stanie sprostać), zwłaszcza w poważniejszych przypadkach chorobowych. Jednak lekarz, który ją stosuje może mieć wiele satysfakcji z wyników leczenia, a pacjent otrzymuje bezpieczne leki naturalnego pochodzenia.

>Jacek Czelej


Autor jest doktorem nauk medycznych, wykorzystującym w leczeniu dokonania współczesnej medycyny w połączeniu z wiedzą w zakresie ziołolecznictwa i terapii homeopatycznej (CAM). W swojej praktyce wykorzystuje wiedzę zdobytą w RPA i w Nigerii.


Następny odcinek na ten temat zamieścimy w kolejnym, grudniowym numerze SN.