Nauka i sztuka (el)
- Autor: ANNA LESZKOWSKA
- Odsłon: 3570
Ponad 500 plakatów mistrzów i początkujących twórców będzie można oglądać podczas 16. Salonu Plakatu Polskiego, który w Muzeum Plakatu w Wilanowie potrwa do 31 sierpnia 2013 r.
Tegoroczna wystawa towarzyszy obchodom 45-lecia Muzeum Plakatu w Wilanowie i jest wiodącą imprezą roku jubileuszowego Muzeum.
Salon Plakatu Polskiego to wystawa o ponad 30-letniej tradycji, jedna z najbardziej nieprzewidywalnych i demokratycznych prezentacji współczesnej sztuki graficznej. To wyjątkowe wydarzenie artystyczne pozwala poznać najnowsze trendy w grafice użytkowej, prześledzić wyrażone w plakacie życie naszego kraju, a także zaobserwować narodziny nowych gwiazd tej sztuki. W tym roku 16. Salon Plakatu Polskiego to święto podwójne. Wystawa jest wiodącą imprezą jubileuszową Muzeum Plakatu w Wilanowie, które w 2013 roku obchodzi 45. rocznicę istnienia.
Podczas 16. Salonu Plakatu Polskiego można podziwiać twórczość mistrzów gatunku, uznanych polskich artystów, a także prace młodych plakacistów i debiutantów. To swoiste połączenie klasyki i nowoczesności, doświadczenia i świeżości sprawia, że ekspozycja ma charakter eklektyczny, łączy w sobie wiele nurtów, inspirując do dalszej twórczości i poszukiwań.
„Otwarta forma wystawy, w ramach której każdy mógł zgłosić swoją pracę, czyni ją na wskroś demokratyczną i sprzyja udanym debiutom” − mówi Rafał Nowakowski, komisarz wystawy. „Oglądać możemy wszystkie, spełniające założenia regulaminu dzieła, niepoddawane ocenie jury ani żadnej selekcji. To obiektywny przegląd polskiej sztuki plakatu. Przepojone barwami, awangardowymi pomysłami prace są plastyczną interpretacją najważniejszych wydarzeń kulturalnych, politycznych i społecznych ostatnich dwóch lat”.
Muzeum Plakatu w Wilanowie, będące oddziałem Muzeum Narodowego w Warszawie jest pierwszym na świecie muzeum poświęconym sztuce plakatu. Oprócz organizacji wystaw, prowadzi także działalność wydawniczą. Obecnie placówka może pochwalić się kolekcją plakatu artystycznego liczącą 57 000 tytułów, z czego 33 000 obiektów to zbiór plakatów polskich. Muzeum Plakatu w Wilanowie jest oddziałem Muzeum Narodowego w Warszawie.
>
- Autor: Anna Leszkowska
- Odsłon: 1148
W Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi trwa (do 15.04.23) 17. Międzynarodowe Triennale Tkaniny.
Międzynarodowe Triennale Tkaniny, odbywające się niemal od 50 lat, jest jednym z najważniejszych na świecie wydarzeń, ściągających do Łodzi twórców i miłośników tkaniny artystycznej ze wszystkich kontynentów. To jednocześnie przegląd najważniejszych tendencji i dokonań we współczesnej sztuce tkaniny. Wydarzenie odbywa się cyklicznie co 3 lata.
Na tegorocznej wystawie zaprezentowano 56 prac wyłonionych przez międzynarodowe jury spośród niemal pół tysiąca nadesłanych zgłoszeń z całego świata.
Otwarta formuła konkursu oraz wskazanie tematu przewodniego, którym jest „Stan splątany”, pozostawiały twórcom szerokie pole do interpretacji i własnych poszukiwań w dziedzinie medium tkaniny.
Zakwalifikowane do wystawy prace odznaczają się dużą różnorodnością, zarówno jeśli chodzi o warstwę formalną, jak i znaczeniową. Są wśród nich dzieła nawiązujące do klasycznych, tradycyjnych technik gobelinu czy haftu, jak również instalacje stanowiące przykład odważnego eksperymentowania z tkaniną.
Wystawa stanowi przegląd różnych warsztatów i technik, ukazując tym samym bogactwo użytych przez artystów materiałów oraz odmienne punkty widzenia wynikające z różnic geograficznych i kulturowych.
Pomimo różnic, wszystkie prace łączy element wspólny – poruszane przez artystów wątki skupiają się wokół problemów współczesności, które dotykają nas wszystkich niezależnie od pochodzenia, płci czy pozycji społecznej. Pod tym względem Triennale od zawsze stanowi forum wymiany myśli i doświadczeń, nie tylko w obszarze artystycznych praktyk, ale także w kwestii postrzegania rzeczywistości.
W tym roku na wystawie szczególnie mocno wybrzmiały zagadnienia związane z poczuciem zagrożenia wywołanym pandemią, wojną czy zmianami klimatycznymi i wiążącą się z tym potrzebą bezpieczeństwa, budowania więzi oraz poszukiwania własnej tożsamości.
Duża część prac nawiązuje do zagadnienia pamięci, ukazując upływ czasu oraz odwołując się do przeszłości związanej z osobistymi czy rodzinnymi wspomnieniami.
Artyści tegorocznej edycji równie często podejmują temat kondycji współczesnego człowieka i jego zależności zarówno od innych ludzi, jak i zjawisk, które pozornie go nie dotyczą.
Podobnie jak w poprzednich edycjach, 17 MTT towarzyszą inne prezentacje tkaniny artystycznej. Wydarzeniem od lat związanym z Triennale jest Ogólnopolska Wystawa Tkaniny Unikatowej, będąca przeglądem zjawisk na polu rodzimej twórczości. Tegoroczna - pod tytułem „Zmęczenie materiału”, której kuratorem jest Jakub Gawkowski, prezentuje około 30 prac 19 artystów.
Wystawa skupia się na związkach tkaniny artystycznej i innych dziedzin sztuki będących elementem współczesnego polskiego krajobrazu artystycznego. Jest to zarówno wystawa tkaniny, jak i wystawa o tkaninie.
Tematy, jakie podejmuje dziś tkanina artystyczna, dotyczą spraw elementarnych: bezpieczeństwa, ochrony i ustanawiania tożsamości, określania własnego miejsca w świecie i relacji wobec najbliższego otoczenia. Podstawowe funkcje tkaniny, takie jak okrywanie ciała, tworzenie opatrunków, budowanie infrastruktury i form schronienia są szczególnie istotne w momencie planetarnego kryzysu ekologicznego i ekonomicznego czy toczącej się wojny.
Dynamikę "Zmęczenia materiału" wyznaczają dwa przeplatające się ze sobą wątki. Pierwszy z nich skupia się na intymności i bliskości, a także towarzyszącym im ambiwalencji, kruchości i bezsilności, które mogą być emancypujące. Drugi dotyczy społecznego funkcjonowania tkaniny, jej związków z pamięcią i nostalgią w wymiarze indywidualnym i zbiorowym. Na wystawie znajdują się dzieła podejmujące refleksję nad początkami tkaniny, ale również takie, które ukazują ich powtórne wykorzystanie i kolejne życia przedmiotów zużytych.
W ramach 17 MTT odbywa się także 4. Międzynarodowe Triennale Tkaniny Młodych YTAT – przygotowana we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych w Łodzi prezentacja osiągnięć studentów polskich i zagranicznych szkół artystycznych.
Fot. HaWa
Więcej - https://cmwl.pl/public/informacje/17-miedzynarodowe-triennale-tkaniny,226
- Autor: Anna Leszkowska
- Odsłon: 77
W Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi do 12.04.26 trwa wystawa prac zakwalifikowanych do 18 Międzynarodowego Triennale Tkaniny – największego i najstarszego na świecie wydarzenia poświęconego sztuce tkaniny współczesnej.
Ta edycja konkursu ma szczególny wymiar – Triennale obchodzi swoje pięćdziesięciolecie i w ciągu pół wieku historii ugruntowało swoją pozycję jako jedno z najważniejszych forów artystycznego dialogu ponad granicami.
Temat tegorocznego Triennale „Dekonstrukcja/Rekonstrukcja” odzwierciedla napięcia i przemiany współczesnego świata – zarówno w sferze społecznej, jak i kulturowej. To temat, który nie tylko nawiązuje do aktualnych problemów – redefinicji norm, systemów wartości czy tożsamości – ale też wpisuje się w szerszy dyskurs filozoficzny. Dekonstrukcję przecież rozumiemy jako sposób krytycznego czytania rzeczywistości, który otwiera pole dla nowych narracji.
Tkanina jako sejsmograf zmian
Od początku swojego istnienia łódzkie Triennale było wrażliwym „sejsmografem” przemian – zarówno w sztuce, jak i w świecie. Organizowane od lat 70. XX wieku stanowiło przestrzeń integracji artystów z różnych stron globu. Dziś, w epoce nowych napięć politycznych i społecznych, tkanina podkreśla swoje znaczenie jako medium, które najpełniej opowiada o wspólnotach, pamięci, migracjach, roli kobiet, tożsamości i poszukiwaniu nowego porządku.
Materia tkaniny – intymna i wspólnotowa zarazem – okazuje się idealnym językiem do rozmowy o problemach globalnych. Jak pokazują prace zgłoszone na tegoroczne Triennale, dekonstrukcja i rekonstrukcja nie są tylko procesami artystycznymi, ale metaforami współczesnego świata: od redefinicji pojęcia domu przez doświadczenie migracyjne, po emancypację kobiet i budowanie inkluzywnych wspólnot.
50 lat w dialogu ze światem
Międzynarodowe Triennale Tkaniny powstało z inicjatywy Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi i od 1975 roku gromadzi twórców z całego świata. Każda edycja jest przeglądem najnowszych zjawisk w sztuce tkaniny, a jednocześnie świadectwem tego, jak zmienia się społeczeństwo, kultura i język artystyczny.
Każda kolejna edycja ukazuje różnorodność perspektyw i coraz odważniej podejmuje trudne tematy. Dzięki temu wystawa jest zawsze prezentacją artystycznych poszukiwań oraz przestrzenią wymiany doświadczeń, refleksji i wspólnego opowiadania o współczesności.
Kuratorki: Marta Kowalewska i Bukola Oyebode-Westerhuis
Więcej - https://cmwl.pl/public/informacje/18-miedzynarodowe-triennale-tkaniny,451
- Autor: Anna Leszkowska
- Odsłon: 69
W BWA w Katowicach do 15.02.26 można oglądać wystawę pokonkursową 29 Biennale Plakatu Polskiego.
O czym szumią wierzby, a o czym szepcze plakat? A właściwie o czym krzyczy, o co pyta? Tak naprawdę po co nam jeszcze w XXI wieku coś takiego jak plakat? Przecież w dobie zaawansowanych animacji, motion designu i rozkwitu nowych mediów ten staroświecki afisz – skrawek sztuki projektowania na papierze – to chyba anachronizm. Plakat nie drga, nie świeci, teoretycznie jest bezdźwięczny, choć w zasadzie powinien śpiewać i śpiewa, czasem krzyczy, łapie za oko, uwodzi formą, literą, przekazem.
Archaiczna sztuka na papierze nadal wywołuje wypieki na twarzach miłośników, twórców, kolekcjonerów. W technologicznym do bólu świecie wciąż przystajemy nad skrawkiem sztuki, który łopocze jak motyl na słupie ogłoszeniowym i zwiastuje dobre nowiny, wydarzenia, zwraca uwagę na problem. Rzeczywistość zmienia się jak szkiełka w kalejdoskopie, a plakat wciąż jest potrzebny zarówno odbiorcom, jak i twórcom.
Plakat przeszedł długą drogę od bycia obwieszczeniem, narzędziem reklamy po oręż w walce o lepszy świat. Teraz jest ten czas, gdy plakat może pełnić te wszystkie funkcje, bo mu wolno. Wolno mu być dziełem sztuki, kwintesencją designu, wolno mu być poetyckim, ilustracyjnym, syntetycznym lub nonszalancko lapidarnym. Kluczem jest różnorodność, i to jest właśnie siła współczesnego plakatu, który poza bogactwem formalnym wciąż jest przede wszystkim komunikatem.
Oto rozstrzygnięto kolejne – 29. już Biennale Plakatu Polskiego. Liczba prac, które nadesłano do katowickiego BWA jest imponująca. Po raz kolejny młodzi twórcy spotykają mistrzów, a ściany galerii rozśpiewały się plakatem. Po raz kolejny jest to święto i wzajemna inspiracja. Plakat łączy i niech tak zostanie!
Monika Starowicz, Katarzyna Gawrych-Olender — kuratorki 29BPP