Nauka i sztuka (el)
- Autor: red.
- Odsłon: 5461
„Cień" to projekt Łukasza Skąpskiego, który równa w „prawach odbiorców sztuki" osoby widzące i niewidzące. Tym, którzy widzą, umożliwia doświadczenie zupełnego mroku, poruszania się w nim niesamodzielnie, bycia zdanym na łaskę innych. Osoby ze zdrowym wzrokiem rzadko poruszają się w kompletnych ciemnościach. Zawsze znajdzie się jakieś światło - zapałka czy ekran telefonu komórkowego. Spróbujcie więc sami przejść 30 metrów w zupełnej ciemności.
- Autor: ANNA LESZKOWSKA
- Odsłon: 3018
Do 26 stycznia 2014 można oglądać w krakowskim Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK wystawę pn. Potrzeba wolności. Sztuka europejska po 1945 roku.
Na wystawie prezentowane są głównie prace wideo powstałe w ciągu ostatniego półwiecza. Ich autorami jest 47 artystów z 17 krajów europejskich. Różnorodność wypowiedzi artystycznych i tematów, które poruszają, ukazana jest w 12 rozdziałach, na które dzieli się wystawa: Sąd rozumu, Jesteśmy rewolucją, Podróż do Krainy Czarów, Ciemność w samo południe, Realia polityki, Niepewność wolności, 99 centów, Sto lat, Światy, w których można żyć, Inna przestrzeń, Samodoświadczenie – badając granice, Świat w naszych umysłach.
Prezentowane prace tworzą społeczno-polityczny krajobraz współczesnej Europy i problemów, z którymi się ona boryka. Wystawa stawia pytania o to, jak jednostka pragnie żyć, w jaki sposób próbuje rozliczyć się z historią, czy też jak zachowuje się w obliczu autorytarnych rządów. Pokazuje, jak artyści demaskują społeczne tabu. Odnosi się również do polityki rządów i ich obowiązku zapewnienia bezpieczeństwa społeczeństwu.
Wystawie towarzyszy polsko-angielski katalog. Autorami tekstów w nim publikowanych są: Zygmunt Bauman, Monika Flacke, Thorbjørn Jagland, Maria Anna Potocka.
Projekt został zainicjowany i jest koordynowany przez Deutsches Historisches Museum w Berlinie, w którym jesienią 2012 roku zaprezentowano pierwszą odsłonę wystawy. Kolejne miały miejsce w Mediolanie (Palazzo Reale) i Tallinnie (Eesti Kunstimuuseum – Kumu Kunstimuuseum). W Krakowie prezentowana jest nowa wersja projektu, w którym główną rolę odgrywają prace wideo, uzupełnione o fotografie.
Więcej - http://www.mocak.pl/potrzeba-wolnosci- Autor: Anna Leszkowska
- Odsłon: 1373
W Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie do 12.12.18 trwać będzie wystawa plakatów Andrzeja Pągowskiego pn. 40/40.
Jest to pierwsza tego rodzaju wystawa w dorobku Andrzeja Pągowskiego, przygotowana z okazji czterdziestolecia jego pracy twórczej. Artysta posłużył się nietypowym kluczem wybierając tylko po jednym plakacie z każdego roku twórczości. Wybór jest reprezentatywny, ale też odsłaniający mniej znane przykłady kreacji Pągowskiego – większość z czterdziestu prac nie było dotąd zbyt często pokazywanych.
Andrzej Pągowski urodził się w 1953 roku. Absolwent PWSSP w Poznaniu, Wydział Plakatu, dyplom z wyróżnieniem u prof. Waldemara Świerzego. Jest autorem ponad 1400 plakatów wydanych drukiem od 1977 roku w Polsce i zagranicą. Ponadto zajmuje się ilustracją książkową i prasową, jest autorem okładek wydawnictw płytowych, scenografii teatralnych i telewizyjnych, scenariuszy filmów i teledysków. Pisze wiersze dla dzieci. Uprawia malarstwo w technice printu na płótnie.
Od roku 1986 był dyrektorem artystycznym i graficznym wielu pism, najdłużej polskiej edycji miesięcznika „Playboy”.
W 1989 roku rozpoczął pracę w reklamie, nie przerywając indywidualnej twórczości graficznej. Obecnie jest dyrektorem kreatywnym i właścicielem firmy KreacjaPro.
Od początku pracy zawodowej Pągowski jest związany z polskim filmem, teatrem i sceną muzyczną. Stworzył kilkaset plakatów filmowych, w tym około 300 do filmów polskich. Pracował z prawie wszystkimi najwybitniejszymi polskimi reżyserami. Za swoje plakaty filmowe zdobywał liczne nagrody polskie i zagraniczne – w tym między innymi na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Chicago.
Jako jedyny Polak otrzymał 6 Złotych (obok kilku Srebrnych i Brązowych) Medali, a także nagrodę „The Best of Show” (za plakat do filmu „Stan Strachu”) na The Hollywood Reporter Annual Key Art Awards w Los Angeles.
Pągowski stworzył kilkaset plakatów teatralnych, operowych i muzycznych, jest też twórcą wizualizacji wielu polskich wydarzeń kulturalnych (festiwal Ludwiga van Beethovena, Madame Butterfly w Teatrze Wielkim w Warszawie, Międzynarodowy Konkurs Tenorów im. Jana Kiepury, Festiwal Filmowy w Gdyni, Festiwal Camerimage w Łodzi).
Chętnie angażuje się w akcje społeczne. Jest autorem kilkudziesięciu plakatów prozdrowotnych, głównie antynikotynowych, od lat przygotowuje projekty dla akcji Sprzątanie Świata.
Swoje prace Andrzej Pągowski prezentował na licznych wystawach indywidualnych w kraju i na świecie. Pągowski jest też laureatem kilkudziesięciu nagród polskich i zagranicznych. W ostatnich latach do kolekcji nagród przybyły trofea przyznawane za osiągnięcia reklamowe. Jego prace znajdują się w najsłynniejszych muzeach świata, między innymi w Metropolitan Museum of Modern Art w Nowym Jorku i San Francisco, w Centrum Pompidou w Paryżu, Stripped House Museum of Art w Tokio, Circulo de Bellans Artes w Madrycie, Poster Museum w Lahti, Muzeum Plakatu w Warszawie. W Muzeum Kinematografii w Łodzi znajduje się ponad 200 plakatów filmowych Pągowskiego.
Metropolitan Museum of Modern Art umieściło plakat „Uśmiech wilka” wśród 100 najważniejszych dzieł sztuki nowoczesnej w zbiorach MoMA.
Więcej - http://www.galeria.czest.pl/andrzej-pagowski-4040
- Autor: Olga Tuszyńska-Szczepaniak
- Odsłon: 2128
W Centralnym Muzeum Włókiennictwa z okazji 55-lecia tej placówki otworzono wystawę plakatów, dzieł ściśle związanych z działalnością wystawienniczą i historią muzeum.
Historię plakatu CMW rozpoczynają bardzo proste afisze typograficzne. Po okresie literniczych akcydensów nastały prace autorskie, malowane osobiście przez plastyków. Po nich przyszedł czas na offsetowe druki, nierzadko projektowane przez najlepszych polskich twórców. Wydawane w wysokim nakładzie, zawierające abstrakcyjne bądź zgeometryzowane formy – nawiązywały do wizerunków przedstawianych eksponatów lub zawierały ich wielkoformatowe reprodukcje.
Cezurą stał się początek lat 90. XX w. – z powodu braku dostatecznych środków finansowych, druk offsetowy stał się rzadkością. Zaczęły powstawać plakaty kserograficzne, a w nich syntetyczne symbole o linearnym rysunku. Dostosowane do medium proste formy – mimo ograniczenia ekspresji wypowiedzi (a może właśnie dlatego) – zyskały wyrazisty, dobrze rozpoznawalny charakter.
Najnowsze plakaty są atutem muzealnej sztuki poligraficznej. Od kilku lat, w ramach akcji „Najbardziej rozplakatowane muzeum włókiennictwa na świecie”, powstają równolegle – obok plakatów towarzyszących wystawom – „plakaty elektroniczne”. Dzisiejsze czasy, wymagające szybkości i różnorodności przekazu „żyją” przede wszystkim w Internecie.
Te nowe plakaty budują kontakt z widzem, ukazują aktualne wydarzenia w muzeum, służą krótkim komunikatom: zaczynając od zmiany wejścia do CMW, pozdrowień i życzeń – po Dzień kota i atak krwiożerczej wiewiórki. Łatwość prezentacji i tak ceniona „bezkosztowość”, wpłynęły na mnogość tematów, a tym samym zintensyfikowaną częstotliwość.
55 plakatów na 55-lecie CMW ukazuje przemiany zachodzące w stylistyce: od prac literniczych o charakterze czysto informacyjnym, przez kampanie reklamowe towarzyszące wystawom, po odrębne dzieła sztuki graficznej, które nie tylko pozostają świadectwem czasu. Składają się na dzieje CMW zapisane krótką, plastyczną formą.
Kurator wystawy
Olga Tuszyńska-Szczepaniak
Więcej - http://www.muzeumwlokiennictwa.pl/czasowe/1/514,55-plakatow-na-55-lecie-cmw.html