Informacje (el)
- Autor: Anna Leszkowska
- Odsłon: 2116
Organizacja Narodów Zjednoczonych w grudniu 2008 roku podjęła decyzję o ustanowieniu roku 2011 Międzynarodowym Rokiem Chemii (IYC). Wybrano rok 2011, gdyż wypada w nim 100 rocznica przyznania Nagrody Nobla w dziedzinie chemii Marii Skłodowskiej Curie.
Starania o taką decyzję podjęła kilka lat wcześniej Międzynarodowa Unia Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC), starania w ONZ zostały bardzo mocno wsparte przez UNESCO, której to organizacji bardzo przypadły do gustu i przekonania argumenty i priorytety opracowane przez IUPAC. Przystąpiono zatem do przygotowań i w styczniu 2011 roku, w siedzibie UNESCO w Paryżu, doszło do oficjalnego otwarcia obchodów IYC, zaś bezpośrednio potem, 29 stycznia na Sorbonie odbyła się uroczysta inauguracja obchodów 100-lecia uzyskania Nagrody Nobla w dziedzinie chemii przez Marię Skłodowską-Curie. Należy wyraźnie podkreślić, że IYC jest imprezą globalną, zaś MSC100 ma charakter francusko-polski, jakkolwiek jest, co oczywiste, zbiorem imprez w pełni otwartych dla uczestników z całego świata.
Istotny jest powszechny charakter działań związanych z IYC i MSC100: żadna organizacja w kraju, także Komitet Chemii, nie rości sobie pretensji do nadzorowania przedsięwzięć podejmowanych w tych ramach. Chętnie jednak podejmuje się koordynacji działań wtedy, gdy ich organizatorzy sobie tego życzą, oraz zamieszcza odpowiednie informacje o imprezach na swojej stronie internetowej. Wszystko to odbywa się w ścisłej kooperacji z Polskim Towarzystwem Chemicznym, które ma ponadto szczególną rolę do spełnienia w związku z tym, że w jego siedzibie w Warszawie, przy ul. Freta 16, w miejscu urodzenia Marii Skłodowskiej, znajduje się znakomite Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie zarządzane przez PTChem właśnie. Muzeum aktywnie organizuje wystawy i imprezy objazdowe, w ramach IYC ma z nimi dotrzeć m.in. do polskiego Sejmu* i Parlamentu Europejskiego.
W całym kraju odbywają się obchody IYC i MSC100, niedawno (2-3 czerwca) w Warszawie, na terenie wolskiego kampusu instytutów chemicznych PAN odbyły się dwudniowe imprezy naukowe i popularyzatorskie z udziałem ogromnej rzeszy dzieci i młodzieży (piknik naukowy) – piękna impreza świadcząca o widocznej zmianie społecznego nastawienia do chemii – nauki centralnej i kluczowej w rozwoju nowoczesnej gospodarki i w rozwiązywaniu problemów ekologicznych. Wyjątkowy charakter będzie mieć zakończenie MSC100. Starania Komitetu Chemii o to, by zakończenie odbyło się w Warszawie, uzyskały aprobatę IUPAC-u. Wybrano datę 25 listopada 2011, taką, by uroczyste zakończenie MSC100 odbyło się przed formalnym zamknięciem IYC zaplanowanym na 1 grudnia w Brukseli. W powiązaniu z oficjalną sesją zamykającą obchody MSC100 organizowane są sympozja naukowe ściśle powiązane z tematyką Międzynarodowego Roku Chemii, a więc: - Nauczanie chemii, przemysł i biznes, ze szczególnym uwzględnieniem mniej uprzywilejowanych krajów (Towarzystwo Naukowe Warszawskie), 22-23 listopada; - Rola chemii w zrównoważonym rozwoju (Politechnika Warszawska), 23-24 listopada; - Kobiety w nauce (PAN), 25 listopada na Zamku Królewskim - Chemia XXI wieku – supramolekularna? (Uniwersytet Warszawski), 26-27 listopada.Udział w tych konferencjach potwierdziło wiele znakomitości ze świata nauki, w tym laureaci nagrody Nobla: Ada Yonath, Yuan Tseh Lee i Jean-Marie Lehn. Zapraszamy do zainteresowania się tymi imprezami, informacje są dostępne na stronie internetowej Komitetu Chemii PAN, pomysłodawcy i współorganizatora wymienionych wyżej imprez.
* Rok 2011 Sejm RP ogłosił Rokiem Marii Skłodowskiej-Curie- Autor: ANNA LESZKOWSKA
- Odsłon: 3637
Organizacja Narodów Zjednoczonych w grudniu 2008 roku podjęła decyzję o ustanowieniu roku 2011 Międzynarodowym Rokiem Chemii (IYC). Wybrano rok 2011, gdyż wypada w nim 100 rocznica przyznania Nagrody Nobla w dziedzinie chemii Marii Skłodowskiej Curie.
Starania o taką decyzję podjęła kilka lat wcześniej Międzynarodowa Unia Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC), starania w ONZ zostały bardzo mocno wsparte przez UNESCO, której to organizacji bardzo przypadły do gustu i przekonania argumenty i priorytety opracowane przez IUPAC. Przystąpiono zatem do przygotowań i w styczniu 2011 roku, w siedzibie UNESCO w Paryżu, doszło do oficjalnego otwarcia obchodów IYC, zaś bezpośrednio potem, 29 stycznia na Sorbonie odbyła się uroczysta inauguracja obchodów 100-lecia uzyskania Nagrody Nobla w dziedzinie chemii przez Marię Skłodowską-Curie.
Należy wyraźnie podkreślić, że IYC jest imprezą globalną, zaś MSC100 ma charakter francusko-polski, jakkolwiek jest, co oczywiste, zbiorem imprez w pełni otwartych dla uczestników z całego świata.
Zatem Komitet Chemii jest optymalnym adresem, pod którym można znaleźć najważniejsze, aktualne informacje o tym, co w ramach IYC i MSC100 się dzieje i co jest przygotowywane.
Istotny jest powszechny charakter działań związanych z IYC i MSC100: żadna organizacja w kraju, także Komitet Chemii, nie rości sobie pretensji do nadzorowania przedsięwzięć podejmowanych w tych ramach. Chętnie jednak podejmuje się koordynacji działań wtedy, gdy ich organizatorzy sobie tego życzą, oraz zamieszcza odpowiednie informacje o imprezach na swojej stronie internetowej. Wszystko to odbywa się w ścisłej kooperacji z Polskim Towarzystwem Chemicznym, które ma ponadto szczególną rolę do spełnienia w związku z tym, że w jego siedzibie w Warszawie, przy ul. Freta 16, w miejscu urodzenia Marii Skłodowskiej, znajduje się znakomite Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie zarządzane przez PTChem właśnie. Muzeum aktywnie organizuje wystawy i imprezy objazdowe, w ramach IYC ma z nimi dotrzeć m.in. do polskiego Sejmu* i Parlamentu Europejskiego.
Wyjątkowy charakter będzie mieć zakończenie MSC100. Starania Komitetu Chemii o to, by zakończenie odbyło się w Warszawie, uzyskały aprobatę IUPAC-u. Wybrano datę 25 listopada 2011, taką, by uroczyste zakończenie MSC100 odbyło się przed formalnym zamknięciem IYC zaplanowanym na 1 grudnia w Brukseli.
W powiązaniu z oficjalną sesją zamykającą obchody MSC100 organizowane są sympozja naukowe ściśle powiązane z tematyką Międzynarodowego Roku Chemii, a więc: - Nauczanie chemii, przemysł i biznes, ze szczególnym uwzględnieniem mniej uprzywilejowanych krajów (Towarzystwo Naukowe Warszawskie), 22-23 listopada; - Rola chemii w zrównoważonym rozwoju (Politechnika Warszawska), 23-24 listopada; - Kobiety w nauce (PAN), 25 listopada na Zamku Królewskim - Chemia XXI wieku – supramolekularna? (Uniwersytet Warszawski), 26-27 listopada.
Udział w tych konferencjach potwierdziło wiele znakomitości ze świata nauki, w tym laureaci nagrody Nobla: Ada Yonath, Yuan Tseh Lee i Jean-Marie Lehn. Zapraszamy do zainteresowania się tymi imprezami, informacje są dostępne na stronie internetowej Komitetu Chemii PAN, pomysłodawcy i współorganizatora wymienionych wyżej imprez.
* Rok 2011 Sejm RP ogłosił Rokiem Marii Skłodowskiej-Curie- Autor: ANNA LESZKOWSKA
- Odsłon: 2023
Zakończył się rok Oskara Kolberga - wybitnego folklorysty i etnografa. Z tej okazji zorganizowano ponad 3 tysiące wydarzeń w niemal 300 polskich miejscowościach, w których udział wzięło ponad 4 tysiące wykonawców i prawie 3 miliony słuchaczy.
W ciągu całego 2014 roku w Polsce i poza jej granicami odbyło się wiele koncertów, festiwali, spektakli, kursów, warsztatów, badań terenowych, sesji naukowych, nagrań i wystaw. Miały one za zadanie przypomnieć postać Kolberga i jego zasługi dla polskiej kultury i nauki, wskazać jego naśladowców oraz podkreślić atrakcyjność i żywotność współczesnej kultury ludowej. Na szczególne podkreślenie zasługuje także włączenie się Prezydenta RP w Rok Kolberga poprzez uhonorowanie artystów ludowych i badaczy wysokimi odznaczeniami państwowymi i organizację specjalnego okolicznościowego koncertu w Pałacu Prezydenckim.
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego na realizację Roku Kolberga przeznaczyło ponad 6 mln zł, dzięki czemu zrealizowano przeszło 50 przedsięwzięć realizowanych przez ponad 20 instytucji. Możliwe były m.in. badania terenowe, opracowania naukowe, digitalizacyjne i archiwalne, stworzenie nowych stron internetowych, wydanie książek i płyt, a także organizacja wielu koncertów, festiwali, warsztatów i konkursów.
Najważniejsze efekty Roku Kolberga:
- uruchomienie strony internetowej poświęconej Kolbergowi www.oskarkolberg.pl, zawierającej informacje związane z postacią Kolberga i jego dorobkiem, w tym m.in.: biografię, interaktywną mapę zasięgów monografii i ich zawartości, nuty wszystkich utworów fortepianowych, pieśni oraz oper, a także nagrania tych utworów;
- digitalizacja rękopisów (21 tysięcy kart zeskanowanych i udostępnionych w Internecie);
- digitalizacja Dzieł Wszystkich Oskara Kolberga (75 tomów dostępnych w Internecie);
- budowa indeksów muzycznych z dzieł Kolberga (2700 melodii);
- przygotowanie 5 wystaw stacjonarnych, internetowych i multimedialnych z przykładami dźwiękowymi i audiodeskrypcją, w języku polskim i angielskim;
- produkcja aplikacji na telefony komórkowe „Przewodnik śladami Oskara Kolberga”;
- wydanie popularnej biografii w wersji książkowej i audiobookowej, kolekcji bajek z Dzieł oraz okolicznościowego albumu o Kolbergu;
- odrestaurowanie nagrobka Kolberga na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie;
- realizacja projektów edukacyjnych: „Akademia Kolberga” oraz „Mały Kolberg”;
- budowa internetowych portali tematycznych o laureatach Nagrody Kolberga, muzyce tradycyjnej, polskich instrumentach ludowych i polskich tańcach tradycyjnych.
Pełen raport z obchodów Roku Kolberga dostępny jest na stronie internetowej www.kolberg2014.org.pl
Ogromną pracę przypominającą postać i dzieło Oskara Kolberga, poza MKiDN, wykonali także naukowcy i pracownicy z Instytutu im. Oskara Kolberga w Poznaniu, Instytutu Sztuki PAN, Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina, Narodowego Instytutu Audiowizualnego oraz muzealnicy: z Muzeum im. Oskara Kolberga w Przysusze, Muzeum Wsi Radomskiej i Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie.
Liczba instytucji biorących udział w wydarzeniach roku Kolberga była imponująca – włączyły się w te działania stowarzyszenia i związki twórcze - Stowarzyszenie Twórców Ludowych, Forum Muzyki Tradycyjnej, Stowarzyszenie Twórców Ludowych, Związek Kompozytorów Polskich, instytucje takie jak Narodowe Centrum Kultury, Poczta Polska, Biblioteka Narodowa, Instytut Adama Mickiewicza, Filharmonia Narodowa, Stowarzyszenie „TRATWA”, Fundacja Rozwoju Dzieci im. Komeńskiego, Parafia Ewangelicko-Augsburska Świętej Trójcy w Warszawie, Stowarzyszenie Krakowski Chór Kameralny, Fundacja Harmonia Artis, Miasto Kraków i Opera Krakowska.
Rok Kolberga, choć formalnie zakończony, będzie mieć jednak kontynuację. Działania popularyzujące i rozwijające ludową kulturę i sztukę będą prowadzone i w latach następnych, także po to, aby podtrzymać zainteresowanie naszym znakomitym etnografem, o którym wie zaledwie 11% Polaków.
- Autor: al
- Odsłon: 2630
W Instytucie Rozwoju Wsi i Rolnictwa PAN odbyło się 12.01.15 seminarium dotyczące form i perspektyw rolnictwa społecznego w Polsce w kontekście reorientacji zawodowej rolników i wielofunkcyjności gospodarstw rolnych. Swoje badania na ten temat prezentował dr Ryszard Kamiński.
Punktem wyjścia do badań było istniejące od wieków przeludnienie wsi, a co za tym idzie - ukryte bezrobocie. Mimo przemian, jakie zachodzą w Polsce, bezrobocie na wsi ciągle jest wysokie. Na prawie 2 mln zatrudnionych w rolnictwie dla ok. 800 tysięcy nie ma pracy. Dotyczy to zwłaszcza rolników, których gospodarstwo rolne nie przekracza 15 ha.
Podobnie jak w innych grupach zawodowych, i rolnicy stają wobec konieczności zmiany zawodu, bądź uzyskania dodatkowych kwalifikacji, pozwalających im wykonywać pracę inną niż rolnicza, niekoniecznie z dala od swojego miejsca zamieszkania. Reorientacja zawodowa w tej grupie nie spotyka się z powszechną akceptacją, choć rolnicy mają wiele atutów, aby łatwo zdobyć dodatkowe uprawnienia.
Wynika to chociażby z posiadania ukrytych, nieformalnych (tj. niepotwierdzonych certyfikatem) kompetencji rolników, którzy w zdecydowanej większości umieją obsługiwać maszyny, wykonywać drobne remonty, pielęgnować tereny zielone, natomiast kobiety wiejskie znają tajniki kuchni tradycyjnej, a z racji tradycji, życia w wielopokoleniowej rodzinie, umieją opiekować się dziećmi i osobami starszymi.
W kujawsko-pomorskim, gdzie dr Kamiński prowadził badania, winno się przeorientować zawodowo ok. 41 tys. rolników, najwięcej z gospodarstw 5-15 ha. Rolnicy ci jednak nie zakładają, że ich sytuacja materialna w najbliższych latach pogorszy się na tyle, iż stracą swoje – już obecnie niewysokie – dochody z produkcji rolnej. Obawy przed zmianą zawodu mogą być spowodowane także przejściem z KRUS do ZUS, gdzie składki są 10-krotnie wyższe (po zdobyciu nowego zawodu zdecydowało się na ten krok jedynie 5% uczestników kursów).
Problem jednak nadmiaru rąk do pracy na wsi nie zmaleje szybko (nawet, jeśli założy się rozwiązanie demograficzne, tj. wymarcie dość licznego starszego pokolenia). Pewnym pomysłem jest więc tzw. rolnictwo społeczne (opiekuńcze) – tj. wykorzystanie nadmiaru ludzi w gospodarstwach rolnych do opieki nad starymi ludzi z miasta, którym coraz bardziej brakuje opieki socjalnej. (Obecnie w Polsce mamy 800 tysięcy ludzi niesamodzielnych, a za 10 lat będzie ich 2 mln.)
Można byłoby tu więc wykorzystać gospodarstwa agroturystyczne, które dysponują już pewną bazą lokalową i infrastrukturą oraz kompetencjami osób je prowadzących, aby tworzyć rodzinne, małe domy opieki społecznej na wsi, niekoniecznie dla seniorów, ale i matek z dziećmi, dzieci, także dla osób wykluczonych (resocjalizacja przez pracę).
Takie rozwiązania funkcjonują już na Zachodzie (np. w Holandii – 1400 gospodarstw, Norwegii – 1600, Belgii – 320, we Włoszech – 6000 spółdzielni socjalnych). Gospodarstwa oferujące tzw. zieloną opiekę, czy zieloną terapię mogłyby mieć charakter całodobowych domów pomocy społecznej, bądź dziennych, jednak w Polsce byłby – w odróżnieniu od państw Zachodu – problem z ich finansowaniem.
W państwach tych bowiem z usług opiekuńczych rolnicy osiągają 70% dochodu, a tylko 10% z produkcji rolnej. Działalność ta jest finansowana z budżetu państwa (opieka medyczna, socjalna), co u nas wydaje się niemożliwe.
Mimo to, są już pierwsze gospodarstwa świadczące usługi tego typu, m.in. w Borach Tucholskich (dla seniorów), utworzone na bazie gospodarstw agroturystycznych.
W dyskusji, jaka wywiązała się po wystąpieniu dr. Kamińskiego mówiono nie tylko o sytuacji polskiej wsi, (która w Polsce za długo utrzymuje swój charakter agrarny, choć gospodarstwo rolne jest coraz mniej ważne dla rolników), ale i o trudności w przenoszeniu zachodnich wzorców kulturalnych na polską wieś (wzór holenderski ma wsparcie etatystyczno-kulturowe – czy w Polsce możliwa byłaby taka interwencja państwa?).
Przytaczano też starsze niż ten z Borów Tucholskich przykłady takich gospodarstw tworzonych wcześniej niż w Holandii, (np. pod św. Katarzyną w świętokrzyskim, program EQUAL „Czarna owca”) i konstatowano, że u nas wszystko rozbija się o finansowanie takiej działalności.
Zwracano też uwagę, że badania dotyczące zbędnych rąk w gospodarstwie rolnym nie są reprezentatywne, gdyż przeprowadzono je w województwie o dość silnym rolnictwie – zapewne byłyby zupełnie inne w województwach południowych i wschodnich.
Ponadto sceptycznie odniesiono się do tej formy opieki społecznej, jaką mogłyby oferować wiejskie gospodarstwa, gdyż osoby starsze i schorowane potrzebują zaplecza medycznego, a tego na wsi brakuje. (al.)